زمين لرزيد!
«زمين لرزه اي با بزرگي 6/7 ريشتر، سه كشور
«افغانستان،پاكستان و هندوستان»
را لرزاند »1
خبركوتاه ، اما عمق فاجعه، عظيم
«ما همواره بين دو زلزله زندگي مي كنيم .!! احتمالاً چند روز ديگر( دو باره!) زمين خواهد لرزيد، امّا اينكه چه جائي بلرزد و چند درصد آن سهم كشور و استان ما شود، چه خانواده اي بي سرپرست شود، چه همسري سياهپوش گردد، چه خانواده اي منقطع النسل شود، چه ميزان خسارت مالي وارد شود ووو... نمي دانم.!!»
جمله فوق،در تاريخ 10/7/84 در مطلبي ،تحت عنوان«سخني با مسئولان» درج گرديد.
زمين لرزيد و هزاران نفر را به كام مرگ فرو برد و طّي روزهاي آينده شاهد افزايش آمار تلفات انساني و متعاقب آن ،ارسال پيامهاي تسليت، خواهيم بود. حقيقتاً چه چيزي مي تواند، خلاء ناشي از نبود سرپرست خانواده، فرزند، برادر، خواهر و اقوام از دست رفته را پر نمايد.؟ اينكه بعد از زلزله، من بگويم تقصير «الف» است، شما بگوئيد بيشتر به «ب» ربط دارد، يا عکس جسدهاي قد و نيم قد را در روزنامه و اينترنت و اخبار نگاه کنيم و دنبال دليل بگرديم و به دختري كه خانواده خود را از دست داده ، بگوييم :عزيزم، نگران نباش که مادر،پدر،برادر و خواهرت مرده اند،زيرا بالاخره ما بعد از كلي پيگيري فهميديم مقصير کيست!! و تو بايد از اين بابت خوشحال باشي.!! آيا با اين عملكردمان،فرداي قيامت مي توانيم در پيشگاه حقتعالي شرمنده،آنان نباشيم.؟!!
موارد فوق را نيازي نيست كه« پيش بيني»كنيم و به آن افتخار نمايم.!بلكه واقعيتي مي باشد،كه با زندگي ما عجين شده،امّا متأسفانه گوش عدّه اي توان شنيدن آنرا ندارند و شايد هم در راستاي منافعشان!، خود را به نشنيدن مي زنند.!!( واللّه اعلم)
زلزله بلا نيست. با زلزله مي توان با روشي مسالمت آميز زندگي نمود، اگر...
همانگونه كه ژاپني ها زلزله را مهار نموده اند، ما نيز مي توانيم ، اگر...
«اينجانب مصيبت وارده را به تمام كساني كه در زلزله اخير ، متحمل ضرر و زيان مادي و معنوي شده اند، را تسليت عرض مي نمايم.»
«والسلام»
--------------------------------
1- روز شنبه 16/7/84 زمين لرزه اي به بزرگي 6/7 ريشتر در سه كشور همجوار به وقوع پيوست.